[ต่างประเทศ] "บันทึกการเดินทางในไต้หวัน" ฉบับภาษาไทยวางจำหน่าย: เจิ้ง เพ่ยเพ่ย เล่าถึงความยากลำบากในการแปล
RtiTalk 小編17 วันที่แล้ว
ฉบับภาษาไทยของ "บันทึกการเดินทางในไต้หวัน" นวนิยายโดย หยาง ซวงจื่อ นักเขียนชาวไต้หวัน วางจำหน่ายในเดือนตุลาคม เจิ้ง เพ่ยเพ่ย (Pratuangporn Wiratpokee) ผู้แปลฉบับภาษาไทย ให้สัมภาษณ์กับ Radio Taiwan International (RTI) ว่า เนื่องจากหนังสือเล่มนี้ผสมผสานภาษาจีนกลาง ภาษาไต้หวัน ภาษาแคะ และภาษาญี่ปุ่น จึงเป็นหนึ่งในวรรณกรรมที่แปลยากที่สุดของเธอ ดังนั้น ความท้าทายที่ใหญ่ที่สุดคือจะรักษาลักษณะทางภาษาอย่างไร พร้อมทั้งให้ผู้อ่านชาวไทยเข้าใจได้
เจิ้ง เพ่ยเพ่ย กล่าวว่า ในช่วงไม่กี่ปีที่ผ่านมา เนื่องจากภาระงานสอนในมหาวิทยาลัยที่ยุ่งเหยิง เธอจึงรับงานแปลวรรณกรรมน้อยลง อย่างไรก็ตาม เนื้อหาของนวนิยายเรื่องนี้มีความแปลกใหม่ เต็มไปด้วยความลึกซึ้งทางประวัติศาสตร์และวัฒนธรรม ประกอบกับความเต็มใจของสำนักพิมพ์ที่จะให้เวลาที่เพียงพอ จึงเป็นเหตุผลสำคัญที่เธอตัดสินใจรับคำแปล "บันทึกการเดินทางในไต้หวัน"
เธอเปิดเผยว่า เดิมทีตกลงกับสำนักพิมพ์ว่าจะแปลให้เสร็จภายใน 4 เดือน ต่อมาเธอขอขยายเวลาเป็น 6 เดือน ซึ่งสำนักพิมพ์ก็เห็นด้วย เธอกล่าวว่า "พวกเขาเต็มใจที่จะให้เวลาผู้แปลเพียงพอในการแปล จึงไม่มีเหตุผลที่จะปฏิเสธ"
300 ชื่ออาหาร: บททดสอบของนักแปล
เจิ้ง เพ่ย เพ่ย ผู้สำเร็จการศึกษาระดับปริญญาเอกที่มหาวิทยาลัยการศึกษาแห่งชาติไต้หวัน เคยอาศัยอยู่ในไต้หวันเป็นเวลา 5 ปี เธอระบุว่าประสบการณ์การใช้ชีวิตในไต้หวันก็เป็นส่วนช่วยในการแปลเช่นกัน เธอชี้ให้เห็นว่านวนิยายเรื่องนี้บรรยายถึงอาหารและวัฒนธรรมท้องถิ่นของไต้หวันเป็นจำนวนมาก บางส่วนเธอเคยสัมผัสมาแล้ว แต่หนังสือเล่มนี้มีอาหารประมาณ 300 ชนิด ซึ่งหลายชนิดเธอไม่เคยได้ยินหรือไม่เคยลิ้มลอง โดยเฉพาะอย่างยิ่งคำศัพท์เฉพาะสำหรับอาหารญี่ปุ่นและวัตถุดิบ ซึ่งต้องใช้เวลามากในการตรวจสอบ
เจิ้ง เพ่ย เพ่ย บอกกับ RTI ว่า ส่วนที่ยากที่สุดในการแปลนวนิยายเรื่องนี้คือการแยกแยะภาษาต่างๆ ที่อยู่เบื้องหลังตัวอักษรจีน เธอกล่าวว่า "เหล่านี้ล้วนเป็นตัวอักษรจีน คุณจะตัดสินใจจัดหมวดหมู่ว่าเป็นภาษาญี่ปุ่น ภาษาไต้หวัน ภาษาแคะ หรือแม้แต่ภาษาจีนกลางได้อย่างไร"
โดยคำนึงถึงผู้อ่านชาวไทย เธอไม่ได้ใช้กลยุทธ์การแปลที่ตายตัว แต่พยายามอย่างเต็มที่เพื่อสร้างสมดุลในการอ่าน เช่น ชื่อสถานที่และชื่อสถานีในไต้หวัน ส่วนใหญ่ใช้การออกเสียงภาษาจีนกลางที่ผู้อ่านชาวไทยคุ้นเคยมากกว่า คำศัพท์ภาษาญี่ปุ่นจะแสดงด้วยการออกเสียงภาษาญี่ปุ่น และบางส่วนจะมีการเพิ่มเติมคำอธิบายประกอบเพื่อช่วยให้ผู้อ่านเข้าใจ
วรรณกรรม Lily: รอคอยการตอบรับจากผู้อ่านชาวไทย
เกี่ยวกับฉากหลังของนวนิยายที่อยู่ในไต้หวันยุคที่ญี่ปุ่นปกครอง เจิ้ง เพ่ย เพ่ย ยอมรับว่าเธอเองก็เพิ่งจะเข้าใจประวัติศาสตร์ช่วงนี้อย่างลึกซึ้งหลังจากมาเรียนที่ไต้หวัน เธอเชื่อว่าตัวนวนิยายเองได้อธิบายภูมิหลังทางประวัติศาสตร์ไว้อย่างชัดเจนแล้ว จึงไม่จำเป็นต้องเพิ่มคำอธิบายมากนัก
เธอสังเกตว่า แม้ว่าผู้อ่านชาวไทยจะไม่คุ้นเคยกับไต้หวัน แต่ความรู้เกี่ยวกับประวัติศาสตร์ไต้หวันยังมีจำกัด และอาจไม่ทราบแน่ชัดว่าไต้หวันเคยอยู่ภายใต้การปกครองของอาณานิคมญี่ปุ่นมาก่อน เมื่อเทียบกับประวัติศาสตร์อาณานิคมและประเด็นความไม่เท่าเทียมกันทางอำนาจ ผู้อ่านชาวไทยอาจจะสนใจวัฒนธรรมการกินและรายละเอียดทางประวัติศาสตร์ในหนังสือมากกว่า
เมื่อพูดถึงการพรรณนาความสัมพันธ์ของสตรีในนวนิยาย เจิ้ง เพ่ย เพ่ย เชื่อว่าประเทศไทยเป็นแหล่งผลิตผลงานแนว BL และ Yuri (รักร่วมเพศ) ที่สำคัญ และมีกลุ่มผู้อ่านสำหรับหัวข้อดังกล่าวอยู่บ้าง อย่างไรก็ตาม การแสดงออกทางอารมณ์ใน "บันทึกการเดินทางในไต้หวัน" ค่อนข้างละเอียดอ่อน ไม่ใช่การบรรยายความรักโดยตรง ดังนั้นความคาดหวังของผู้อ่านอาจแตกต่างกัน
ปัจจุบัน เจิ้ง เพ่ย เพ่ย สอนอยู่ที่มหาวิทยาลัยแม่ฟ้าหลวง เชียงราย เธอทำงานแปลจีน-ไทยมาหลายปี และเคยแปลนวนิยายรักของไต้หวันเรื่อง "รองเท้าแก้ว" ของ เจิ้ง หยวน มาก่อน
อ่านเพิ่มเติม
งานมหกรรมหนังสือเฮลซิงกิคึกคัก: ปก "บันทึกการเดินทางในไต้หวัน" ฉบับฟินแลนด์โดดเด่น
สถานทูตยืนยัน: จีนเคยกดดันให้ยกเลิกการบรรยายของ หยาง ซวงจื่อ ที่มิวนิก
แหล่งที่มา: https://www.rti.org.tw/news?uid=3&pid=241991
บทความนี้ทำให้คุณรู้สึกอย่างไร?
0 คนแสดงความรู้สึก